Որդուդ, կնոջդ, եղբորդ և բարեկամիդ իրավունք մի՛ տուր քո կյանքում և քո ունեցվածքը մի՛ տուր ուրիշի, որպեսզի զղջալով կարիքի մեջ չընկնես։ Քանի դեռ կենդանի ես, և շունչդ վրադ է, թող ոչ մեկը չփոխարինի քեզ, քանզի ավելի լավ է, որ որդիներդ քո կարիքն զգան, քան դու նայես նրանց ձեռքին։ Քո բոլոր գործերի մեջ գլխավոր եղիր։ Քո պատվի վրա պարսավանք մի՛ բեր։ Քո կյանքի ավարտի օրը և վախճանի ժամանակ միայն բաշխիր և տուր ժառանգությունդ։

Սիրաք, 29․ 31-35