Պարսկաստանում մեծահարուստ հրեա ընտանիքի զավակ էր Աբդլմսեհը։ Հայրական հոտը հովվելիս, ծանոթանում է քրիստոնյա հասակակիցների հետ, որոնք և մկրտում են նրան՝ տալով Աբդլմսեհ անունը, որ նշանակում է «ծառա Քրիստոսի»։ Աբդլմսեհի հայրը, չկարողանալով քրիստոնյա իր զավակին կրկին հավատափոխ անել, դաշունահար է անում որդուն այն նույն տեղում, որտեղ մկրտվել էր տղան։