Վատնում

ՎԱՏՆՈՒՄ Վատնումը մեծագույն չարիք է անհատի եւ ընկերության համար «Եվ վատնեց իր ունեցվածքը, որովհետև անառակ կյանքով էր ապրում» (Ղուկաս, ԺԵ. 13 ): Ո՞րն էր անառակ որդու հիմնական մեղքը: Ավետարանում դա հիշված է բացորոշ: Զարմանալին, սակայն, այն է, որ Ավետարանի մատնանշած այդ մեղքը չի անցել մեղքերի այն ցանկ,

Կարդալ ավելին

Դարձը

ԴԱՐՁԸ Ապաշխարանքը կորած դրախտը վերագտնելու նախապայման է «Եթե չապաշխարեք, ամենքդ էլ նույնպես կկորչեք» (Ղուկաս, ԺԳ. 3): Մեծ պահքի 3-րդ կիրակիից սկսած` դուրս ենք գալիս Հին Կտակարանի շրջանակից ու մտնում Նոր Կտակարանի մթնոլորտ: Այս կիրակին և հաջորդող երկուսը իրենց անունները վերցնում են օրվա ավետարանական ընթերցվածի գլխավոր առակից: Ուրեմն

Կարդալ ավելին

Արտաքսման կիրակի

Բ. Արտաքսման կիրակի [Ծննդ. Գ] ԴՐԱԽՏԻ ԿՈՐՈՒՍՏԸ Մեղքը` բոլոր չարիքների պատճառ և մեր ապերջանկության արմատ «Ճաշակմամբ պտղոյն ճաշակեցին զդառնութիւն մեղաց և մահու» (Շարական) Մեծ պահքի երկրորդ կիրակին իր անունը և իմաստը ստանում է առաջին կիրակիով հիշատակված մարդկային երջանիկ վիճակի ողբերգական վախճանից, այսինքն` մեզ հիշեցնում է մարդու` դրախտից

Կարդալ ավելին

Բարեկենդանի կիրակի

Ա. Բարեկենդանի կիրակի [Ծննդ. Բ] Երջանկություն Մարդկային կորած, բայց անկողոպտելի ժառանգությունը «Յորում ցնծայր զուարճացեալ Անտխրական խնդութեամբ» (Շարական) Հատկանշական է, որ Մեծ պահքը, ապաշխարանքի և ինքնազրկանքի այդ շրջանը, սկսվում է երջանկության գաղափարին ընծայված մի հիշատակությամբ: Եվ սա` պարզապես հիշեցնելու համար, որ մարդը երջանիկ է ծնվել և, ի վերջո,

Կարդալ ավելին

Մեր ներկա պահեցողությունը

Դ. Մեր ներկա պահեցողությունը Ներկայիս մեր սովորական պահեցողությունը մսից և կենդանական արտադրություններից պարզապես հրաժարվելն է: Ընդունելի է, որ սա էլ ոմանց համար կարևոր մի զրկանք և, հետևաբար, ապաշխարանք է, սակայն մյուս կողմից` քանի որ մարդն արտոնված է որևէ ժամանակ և ցանկացած քանակությամբ, բացի վերոհիշյալներից, գրեթե ամեն բան

Կարդալ ավելին