Author Topic: Մեղքի չափի ու գիտակցման մասին  (Read 2702 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline Tatev

  • Newbie
  • *
  • Posts: 1
  • Rating: 0
Մեղքի չափի ու գիտակցման մասին
« on: January 22, 2009, 12:47:52 PM »
Տեր Հայր , գուցե տարօինակ թվա  հարցիս համար ընտրված թեման, սակայն հիմա շատ հուզված եմ և հենց այս տեսանկըունից եմ ուզում հարցս Ձեզ ուղղել ։ Ջրօրհնեքի ժամանակ ես եկեղեցուց  Ջուր էի բերել (պետք է խոստովանեմ, որ ուշացել էի և պատարագի վերջում միայն հասա)։Բայց ամեն դեպքում Ջուրը վերցրեցի ու խնդրեցի, որ Աստված ների որ առանց հաղորդվելու դա անում։Ես իհարկե բաժանեցի Ջուրը իմ մտերիմներին , իսկ իմ բաժինը ապակյա տարաի մեջ պահեցի։ Երեխաներիս էի տալիս, քնելիս ՝ճակատներին էի քսում ու Հայր Մերը ասում։ Այսքան մանրամասն եմ գրում , որ ասեք տե որտեղ եմ ես սխալվել, կամ գուցե իմ սխալը մեկ ուրիշ տեղ է։Երկու օր այդ Ջրով ամանը չէի բացել , իսկ երբ բացեցի տեսա, որ երկաթյա կափարիչին բորբոս կա, թեև անհնար է , որ ես մաքուր կափարիչով այն փակած չլինեի։Մի սարսափելի բան կատարվեց հետս, ես գիտեմ , որ Մեռոնով Ջուրը չի հնանում անգամ, էլ ուր մնաց...Մենք համերաշխ ընտանիք ենք, միայն երբեմն կարող է երեխաների վրա բարկանամ։Ես միշտ զգացել եմ Տիրոջ ներկայությունը իմ կյանքում։ Իմ բոլոր սխալների ու փորձությունների ժամանակ...Ի՞նչ էր ասվում ինձ այդ Մեռոնի միջոցով  ։ Ճիշըն ասած արդեն 5 տարի է որոշել եմ խոստովանության գնալ։Գուցե ժամանա՞կն է...
Ես անհամբեր սպսելու եմ Ձեր պատասխանին.
Ձեր օրհնությունը.

Offline MONK

  • Sr. Member
  • ****
  • Posts: 458
  • Rating: 15
  • Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին
Re: Մեղքի չափի ու գիտակցման մասին
« Reply #1 on: June 15, 2009, 03:48:29 AM »
Որպեսզի կողքից տպավորություն չլինի, որ հոգևորականները հարցն անպատասխան են թողել, փոքրիկ պարզաբանում տամ. հարցն ուղղված էր Տեր Հոր, ես հոգևորական եմ, բայց քահանա չեմ և չեմ ցանկացել պատասխանել քահանայի փոխարեն: Բայց այնուամենայնիվ հարցի հեղինակն ինձ հարց է ուղղել նամակով, որին էլ պատասխանվել է:
Եկեղեցին Հայկական ծննդավայրն է հոգուս... (Վ. Թեքեյան)