|
Mandarinka
Guest
|
 |
« on: February 03, 2007, 10:22:39 PM » |
|
Ինչպե՞ս եք որոշում, թե ով է հոգևր մարդ և ով չէ: Որն է այն չափանիշը, որով դատում ենք մեր դիմացի մարդուն: Ինչպիս՞ին է հոգևոր մարդը: Իրավու՞նք ունենք մենք դատելու: Եթե չունենք, ապա ինչո՞ւ ենք մեզ թույլ տալիս դատել: Շնորհակալություն:  |
|
|
|
|
MONK
Sr. Member
Rating: 15
 Offline
Posts: 458
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին
|
|
« Reply #1 on: February 04, 2007, 02:22:12 PM » |
|
Ոչ ոքի դատելու իրավունք անշուշտ չունենք, և ոչնչով չենք կարող արդարացնել Մի դատիր-ի խախտումը:  Սակայն դիմացինի մասին պատկերացում կազմելու համար կարող ենք առաջնորդվել Ծառն իր պտղից է ճանաչվում և նմանատիպ մյուս սկզբունքներով:  |
Եկեղեցին Հայկական ծննդավայրն է հոգուս... (Վ. Թեքեյան)
|
|
|
|
Mandarinka
Guest
|
|
« Reply #2 on: February 04, 2007, 02:28:21 PM » |
|
Մոնք, բարև:
Իսկ տվյալ առումով, ինչպե՞ս հասկանալ այդ "պտուղների" մասին, երբ չիմանալով մարդուն և նրա կյանքը, պետք է կարծիք կազմենք նրանով, ինչ տեսնում ենք ներկա պահին:
|
|
|
|
|
MONK
Sr. Member
Rating: 15
Offline
Posts: 458
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին
|
|
« Reply #3 on: February 04, 2007, 07:17:48 PM » |
|
Հարգանքներս, Մանդարինկա  Խոսքս չի վերաբերում այն պարագային, երբ չգիտենք ոչ մարդուն և ոչ էլ նրա կյանքը, այլ հակառակ պարագային: |
Եկեղեցին Հայկական ծննդավայրն է հոգուս... (Վ. Թեքեյան)
|
|
|
|
Mandarinka
Guest
|
|
« Reply #4 on: February 04, 2007, 08:25:31 PM » |
|
Իսկ իմ խոսքս վերաբերվում էր հենց այն պարագայնի, երբ մարդ մեկը միյուսին լավ չիմալաով, ելնելով իր պատկերացումներից, սատդարտներից դատում է, արժեք է տալիս: Պետք է՞ օրինակներով խոսեմ: Թ՞ե հասկանալի է:
|
|
|
|
|
|
Mandarinka
Guest
|
|
« Reply #5 on: February 05, 2007, 12:03:26 PM » |
|
 Ինչև, ոչ ոք չպատասխանեց իմ այն հարցին, թե ինչ չափանիշներով է դատում իր դիմացինին: Մենք բոլորս այնպես թե այնպես դատում ենք, կամ էլ ավելի լավ բառ ասեմ `վերլուծություն ենք անում մարդու մասին ելնելով ինչ-որ մի բանից: Դա կարող է լինել մեր պատկերացումները կայքի մասին, մեր զգացմունքները և այլն: Կրկնեմ հարցս: Ինչպե՞ս եք որոշում, թե ով է հոգևր մարդ և ով չէ: Որն է այն չափանիշը, որով դատում ենք մեր դիմացի մարդուն: Ինչպիս՞ին է հոգևոր մարդը: Իրավու՞նք ունենք մենք դատելու: Եթե չունենք, ապա ինչո՞ւ ենք մեզ թույլ տալիս դատել: Որ՞ն են ծառի պտուղները: Ցավոք ես հիմա շտապում եմ բժշկի գնալ: Եւ հուսով եմ, մինչ իմ կարծիքս գրելը կկարդամ ձեզ:
|
|
|
|
|
|
Mariam
Guest
|
|
« Reply #6 on: February 05, 2007, 02:10:56 PM » |
|
Ծառի պտուղները... Էլի Սուրբ Պողոսն է ասել... Հեզություն, խոնարհություն, իրական հոգատարություն մարդկանց նկատմամբ...
Հոգևորը նաև արտացոլվում է ձայնի մեջ - բոլորս հիանում ենք այսինչ քահանայի հոգևոր ձայնով -, հայացքի մեջ - անմոռանալի է ինձ մի քանի կանանց հայացքները՝ լիքը սիրով ու աղոթքով -, շարժուձևերի մեջ - խաղաղությամբ լեցուն սրտի տեր անձի բոլոր շարժուձևերը հանդարտ են, հավասարակշռված...Ամեն խոսքն ու արարքն մտածված է, բխում է հոգևորով լիքը հոգուց: Նրա քով զգում ենք Աստծու ներկայությունը: Նրա երեսի վրա հաստատ տեսնում ենք Աստծու դրոշմն ու պատկերը:
Աղջիկս այսպիսի մարդու մասին խոսելիս չի կարող էլ մտածել, որ նա մեղանչական որևե բան կարող է անել:
Այսպիսի անձի առաջ, իր շնորհներից մենք էլ ստանում ենք, խաղաղությամբ լցվում ենք, ամաչում ենք մեր չուղղված կրքերի համար, ու ցանկանում ենք առաջանալ հոգևոր աշխարհի մեջ: Ցանկանում ենք կոչվել նրա եղբայր կամ քույր, ու բաժնեկից լինել նրա աստվածային երջանկությանը: Աղոթասերի հետ ցանկանում ենք ավելի մոտենալ Աստծու ու աղոթել սովորել:
|
|
|
|
|
|
Satenik
|
|
« Reply #7 on: February 05, 2007, 02:41:16 PM » |
|
Մարո ջան, լավ թեմա ես բացել: ՈՒղղակի ես էլ հեչ ժամանակ չունեմ, թե չէ հենց սկզբից էլ ուզում էի գրել, ձեռքերս չեն հասնում:
Հոգևոր մարդու բնավորության պարտադիր ու ամենակարևոր գծերից եմ համարում երախտագիրությունը: Այս գիծը շատ բարձր եմ գնահատում մարդկանց մեջ ու շատ եմ սիրում:
Կան շատ այլ չափանիշներ, Մարիամի թվարկածը օրինակ, բոլորի հետ համամիտ եմ:
Բայց ըստ իս երախտագիտությունը հատուկ որակ է:
|
|
|
|
|
|
Mandarinka
Guest
|
|
« Reply #8 on: February 05, 2007, 10:34:31 PM » |
|
Օրինակ չեք բախվե՞լ նրա հետ, որ մարդիկ շատ հաճախ ցանկություն չունեն քննելու իրենց դիմացինի ներքին պարունակությունը, քննում են արտաքին երևալիքը, հեշտության պատճառով:
|
|
|
|
|
|
Mariam
Guest
|
|
« Reply #9 on: February 06, 2007, 09:54:42 AM » |
|
Քննելու հարց չէ: Լավ ենք մենք զգում նրա ներկայությամբ: Ցանկանում ենք սուրբ Պետրոսի նման երեք վրան բարձրացնել, ու այստեղ ՝ նրա քով մնալ հավիտյան...
Բայց և զգում ենք նաև հակառակը՝ ոչ- հոգևոր մարդու հոգու մեջ թագնված կրքերը, նախանձը, հպարտությունը ու նրանից ցանկանում ենք փախչել: Կամ պարզապես՝ սիրտը չբանալ:
|
|
|
|
|
|
|
|
