Window of dialogue :: Լուսամուտ երկխոսության
May 23, 2012, 01:15:45 AM *
Welcome, Guest. Please login or register.

Login with username, password and session length
News: Ֆորումի հիմնական կանոնակարգից.
2.2.   «Յուրաքանչյուր անհատի կարծիքը արժեքավոր է մեզանից յուրաքանչյուրի համար» նշանաբանին հետևելով է ստեղծված Ֆորումը։
 
   Home   Help Calendar Login Register  
ԼՈՒՍԱՄՈՒՏ (գլխավոր էջ) | LUSAMUT Studio

Pages: 1 ... 3 4 [5]   Go Down
  Send this topic  |  Print  
Author Topic: Մեծ Պահքը  (Read 11176 times)
0 Members and 3 Guests are viewing this topic.
MONK
Sr. Member
****

Rating: 15
Offline Offline

Posts: 458


Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին


« Reply #40 on: January 28, 2007, 12:34:14 PM »

Quote
Ամեն տարի պիտի նո՞ր ապրեմ անկումս, որպեսզի արժանանամ Հարության լույսին:

Իսկ երբևէ չեք անդրադարձել, որ մենք ամեն ակնթարթ իսկ կարող ենք վերապրել այդ ամենը?
« Last Edit: January 28, 2007, 05:00:48 PM by MONK » Report to moderator   Logged

Եկեղեցին Հայկական ծննդավայրն է հոգուս... (Վ. Թեքեյան)
Mariam
Guest
« Reply #41 on: January 29, 2007, 10:37:35 AM »

 Մտածում էի՝ Սուրբ Հաղորդության բացակայությունն է մեջս առաջացնում ապրածս խոր անկումը Մեծ Պահքի ընթացքին:
Երևի, հակառակ բանն է պատահում. իմ անմաքրությունն է անմիջապես մակերես բարձրանում, ու ակնհայտ է դառնում - գոնե իմ աչքին:
Ընդունում եմ, որ ձեր պատասխանը ճիշտ է:
« Last Edit: February 20, 2007, 01:26:10 PM by Mariam » Report to moderator   Logged
Mariam
Guest
« Reply #42 on: February 20, 2007, 01:38:08 PM »

Առաջին անգամ է՝ ընդունում եմ Մեծ Պահքի պատրաստման երկար ժամանակահատվատի անհրաժեշտությունը:
Ընդունում եմ այդ ՝  հոգևոր ուրախությամբ:
Ընդունում եմ, որովհետև գիտակից եմ կատարածս սխալներից գոնե շատերին:
Ուրեմն՝ ուրախությամբ եմ պահքը հարգում, հուսալով, թե նրա միջոցով, կկարողանամ ձերբազատվել մի քանի վատ սովորույթներից, անհասկացողություններից  և բթամտությունից:
Առաջին անգամ հասկացել եմ Պահքի ընձեռած հիանալի «շանսը»՝ պարգևը՝ մեզ  բախտավորեցնող հնարավորությունը:
Report to moderator   Logged
Mariam
Guest
« Reply #43 on: February 26, 2007, 09:47:34 AM »

Թող չնեղանան բոլոր անոնք, որոնք ինձ այս ուղղությամբ են հորդոդել հենց սկզբից, երբ սկսել եմ հոգևպես ապրել Պահքն ու զգացել Կաթոլիկ ու Հայ Առաքելական եկեղեցիների խոր ու էական տարբերությունը՝ Սուրբ Հաղորդության և ապաշխարության նկատմամբ:
Մոլախոտերը արմասախիլ անելն ու նոր սերմը աճեցնելը բազմաթիվ տարիների համբերության ու կրկնվող հորդողների արդյունքն է:
Սեմանողի ու հնձողի ուրախությունը նույնքան մեծ պետք է լինեն:
Report to moderator   Logged
Mandarinka
Guest
« Reply #44 on: February 26, 2007, 09:54:01 AM »

Իսկ ինչ է նշանակում հոգեպես ապրել պահքը? Ինչ-որ մի բան մարդու մեջ փոխվում է, թե ոչ? Թե մարդու մեջ նույնակերպ շարունակվում է չարությունը, նախանձը, չարախոսությունը? Պահքը փոխում է մարդուն, որոշ չափերով ձերբազատելով նրան իր հիմնական մեղքերից? Գալիս է այս գիտակցությունը? Իսկ եթե մարդ շարունակում է նույն տեմպերով`տեղին տալիս նախանձը, չարախոսությունը և այլ? Ուրեմ չի նշանակում, որ նա դեռ չի հասկանում պահքը հոգեպես?
« Last Edit: February 26, 2007, 10:01:00 AM by Mandarinka » Report to moderator   Logged
Pages: 1 ... 3 4 [5]   Go Up
  Send this topic  |  Print  
 
Jump to:  

Circle.Am: Rating and Statistics for Armenian Web Resources

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2011, Simple Machines Valid XHTML 1.0! Valid CSS!