Lusine
Newbie
Rating: 0
 Offline
Posts: 2
|
 |
« on: July 29, 2005, 09:41:54 AM » |
|
Ինձ միշտ հուզել է, քանի օր պետք է պահք պահել, պահքի խստությունը: Ռուսական աղբյուրներում ասվում է մի շաբաթ, на хлебе и овощях. Սակայն ծխական քահանան ասում է միայն ցանկալի է ծոմով լինել երեկոյան 6-ից, եթե դժվարանում եք, 12- ից հետո:
Հետո էլ անհատական ապաշխարհությունը ռուսերի մոտ պարտադիր է: Երբեմն անհատական ապաշխարհության կարիքը անքան է զգացվում, եւ իրոք, ինչ իմանալ հոգեւոր կյանքում ճիշդ ճանապարհի վրա ես, թէ քեզ է թվում:
Հոգեվիճակը, ներքին տրամադրվածությունը նշանակություն ո՞ւնի:
Կուզեի իմանալ ձեր կարծիքը:
Նախապես շնորհակալություն
|
|
|
|
|
|
Abegha
Guest
|
|
« Reply #1 on: July 29, 2005, 04:33:36 PM » |
|
Քահանան ճիշտ խորհուրդ է տվել հաղորդությունից առաջ ծոմ պահելու վերաբերյալ, այդպես է Հայ Եկեղեցում: Խոստովանությունն էլ կարևոր է, և ցանկալի է անհատական խոստովանությունը, բայց Հայ Եկեղեցում այսօր թույլատրված է նաև ընդհանրական խոստովանության ձևը:
Հոգեվիճակն ու ներքին տրամադրվածությունն էլ կարևոր են, որովհետև հաճախ, մեղավոր լինելու զգացումից բխած, մեղավոր անմաքրություն և խղճի խայթ ենք զգում և չենք համարձակվում Հաղորդությանը մոտենալ: Ուստի այս ամենի համար թերևս անհրաժեշտ է խորհրդակցել հոգևորականի հետ, օրհնություն ստանալ հաղորդվելու համար: Իսկ լավագույն տարբերակը հոգևոր հայր ունենալն է և նրա խորհուրդներով առաջնորդվելը, որովհետև ի վերջո միշտ էլ մեզ անարժան ենք զգալու հաղորդությանը մոտենալու համար: Այո', երբեմն մեր խիղճը դառնում է մեր մեղքերի կշեռքը, և մեզ թույլ չի տալիս Հաղորդությանը մոտենալ, բայց չմոռանանք նաև, որ Հաղորդությունը դեղ է մեղքերից մաքրվելու համար:
Ամենակարևորը` պետք է պատրաստվել Հաղորդությանը, հետո` պետք է առանց երկմտելու մոտենալ մեղքերի այդ Դեղամիջոցին:
|
|
|
|
|
Rouna
Newbie
Rating: 0
Offline
Posts: 21
|
|
« Reply #2 on: November 15, 2005, 04:16:41 PM » |
|
Ինչքան էլ ինձ անմաքուր ու անարժան զգամ, մոտենում եմ միշտ՝ ինձ արժանացնելու ախոթքով (թե այդ աղոթքը ինչքանով է մաքուր, էլի հարց է):
Չի լինում ինքս ինձ այդքան խիստ պատժել, առանց դրա էլ շատ ժամանակ չի ստացվում գնալ պատարագի մասնակցել, ինչ-ինչ հանգամանքներ հանգարում են, թե ընտանիքի պլանները և թե չափից դուրս չարանալը, երբ ցանկությունն է կորում մաքրվելու ու սկսում ես դա վերակենդանացնել հոկուդ մեջ, լավ իմանալով, որ «պարկեշտութեամբ եւ ըստ կարգի» (1 Կորնթացիներ 14:40) ոչ միայն արտաքինի, այլ առաջին հերթին ներքինի համար է ասված:
Գուցե այստեղ հոգևոր զարգացման, լուսավորման աստիճանի խնդիր է...
|
|
|
|
|
Hasik
Admins board member
Sr. Member
Rating: 2
Offline
Posts: 348
ՈՎ Է ԱՍՈՒՄ, ՈՐ ՀՐԱՇՔՆԵՐ ՉԵՆ ԼԻՆՈՒՄ???
|
|
« Reply #3 on: February 16, 2008, 09:22:31 PM » |
|
Իմ մկրտվելու ժամանակ Հայր Ավետիքն ասեց, որ յուրաքանչյուր քրիստոնյա պետք է գոնե տարին հինգ անգամա հաղորդություն ստանա, այսինքն հինգ տաղավար տոներին, բայց դա իհարկե չպետք է մեխանիկորեն լինի, այլ մենք պետք է հաղորդվելուց առաջ, ու օգտվելով տաղավար տոներից առաջ սահմանված պահքից, այն պահել պատշաճորեն , նախապատրաստվել ըստ կարգի, ու նոր ստանալ Տիրոջ լույսը մեր մեջ:
|
|
|
|
|
|
CHERRY
Guest
|
|
« Reply #4 on: April 06, 2008, 01:51:07 AM » |
|
Այո', երբեմն մեր խիղճը դառնում է մեր մեղքերի կշեռքը, և մեզ թույլ չի տալիս Հաղորդությանը մոտենալ, բայց չմոռանանք նաև, որ Հաղորդությունը դեղ է մեղքերից մաքրվելու համար:
Ինչ եք կարծում , մարդու խղճի ձայնը մի՞շտ է ճիշտ հուշում, թե՞ կարող է սխալվել:
Ամենակարևորը` պետք է պատրաստվել Հաղորդությանը, հետո` պետք է առանց երկմտելու մոտենալ մեղքերի այդ Դեղամիջոցին:
Ինչպե՞ս պատրաստվել: |
|
|
|
|
|
Abegha
Guest
|
|
« Reply #5 on: April 06, 2008, 01:55:18 PM » |
|
Խղճի ձայնը կարող է սխալվել, սակայն եթե կասկածելով եք մոտենում, ապա ավելի լավ է չմոտենալ։
Պետք է պատրաստվել աղոթքներով և Սուրբ Գրոց ընթերցանությամբ։
|
|
|
|
|
|
CHERRY
Guest
|
|
« Reply #6 on: April 06, 2008, 01:59:28 PM » |
|
Խղճի ձայնը կարող է սխալվել, սակայն եթե կասկածելով եք մոտենում, ապա ավելի լավ է չմոտենալ։
Պետք է պատրաստվել աղոթքներով և Սուրբ Գրոց ընթերցանությամբ։
Շնորհակալություն, պատասխանի համար: |
|
|
|
|
|
Abegha
Guest
|
|
« Reply #7 on: April 06, 2008, 02:07:33 PM » |
|
Հա, նշեմ, որ մարդը կարող է նաև անիմաստ/չհիմնավորված կասկածներ ունենա։ Այս դեպքում պետք է ճշտի հոգևորականի հետ։
|
|
|
|
|
Goqor
Newbie
Rating: 0
Offline
Posts: 31
Roisin Dubh
|
|
« Reply #8 on: March 17, 2010, 03:23:42 PM » |
|
Կարծում եմ, որ բացի խղճից, որ կշեռքի միայն մի մասն է մեր գործած արարքների համար, կշեռքի մյուս մասը` միտքն է: Հաճախ, պատահում են դեպքեր, երբ նախատեսված արարքը, որ պետք է գործենք բարդ և դաժան է թվում խղճի համար, սակայն միտքը ստիպում է գործել, քանզի դա է ճիշտը: Պատահում է նաև հակառակը:
Այս դեպքում, եթե անգամ կասկածներ մնան հաղորդություն ստացողի մոտ, դրանք կլինեն անհամեմատ ավելի քիչ այն դեպքից, երբ միայն խիղճն էր վերցվում որպես մարդկային գործի կշեռք:
|
Սև վարդը լուսավորության համար:
|
|
|
|
|
|
